DEFINICJA ALKOHOLIZMU

Alkoholizm jest to okresowe picie alkoholu w celu doznawania jego działania psychicznego, a czasem także dla uniknięcia złego samopoczucia, wynikające z jego odstawienia. Istotą tej choroby jest więc psychiczne i fizyczne oraz społeczne uzależnienie od środka narkotycznego jakim jest alkohol. Osoba, która sięga po alkohol często robi to podczas różnego typu spotkań towarzyskich, pod presją grupy lub z własnej woli w ten sposób uzależnia się społecznie . Dobre samopoczucie po wypitym alkoholu powoduje coraz większą chęć picia, stopniowo przeradza się ona w pragnienie i w żądzę uzależniając psychicznie. Coraz częstsze "zaglądanie do kieliszka" i coraz większe ilości spożywanego alkoholu prowadzą w konsekwencji do wbudowania cząsteczek C2H5OH do cyklu metabolicznego organizmu powodując ubezwłasnowolnienie fizyczne alko1

TYPY UZALEŻNIENIA

Uzależnienie fizyczne

Gdy częste używanie środka uzależniającego powoduje wbudowanie jego cząsteczki do obiegu cyklów metabolicznych organizmu. Uzależnienie fizyczne powoduje, że osoba uzależniona staje się bezwolna, gdyż organizm wytworzył już sztuczną potrzebę biologiczną, zachowanie homeostazy organizmu wymaga dostarczania organizmowi środka uzależniającego.

Uzależnienie psychiczne

Ten typ uzależnienia objawia się psychicznym pragnieniem przyjmowania danego środka uzależniającego. Początkowo jest to tylko pragnienie, ale często przeradza się ono w żądzę i wewnętrzny przymus brania ubezwłasnowolniając osobę uzależnioną . 

Uzależnienie społecznym

Jest wówczas, gdy przyjmowanie danego środka uzależniającego ma charakter obrzędu bądź zwyczaju w grupie do której osoba uzależniona przynależy .

ALKOHOLIZM JEST CHOROBĄ

Alkoholizm jest chorobą pierwotną

Alkoholizm nie jest jedynie przejawem jakiegoś głębszego problemu psychologicznego. Jest to wyraźny i niezależny proces chorobowy. Owszem, alkoholik przeważnie miewa problemy emocjonalne, ale mają one charakter wtórny i najczęściej wynikają z samej choroby. W rezultacie skutecznego i konsekwentnego leczenia alkoholizmu problemy emocjonalne najczęściej stopniowo ustępują.

Alkoholizm jest chorobą postępującą (progresywną)

Objawy alkoholizmu nasilają się w miarę trwania choroby. Jeżeli choroba nie zostanie powstrzymana, stan chorego będzie się stale pogarszał. W alkoholizmie można wyróżnić odmienne objawy cechujące wczesną, średnio zaawansowaną oraz późną fazę choroby.

Alkoholizm jest chorobą chroniczną

Gdy u kogoś rozwiną się charakterystyczne objawy, jest wysoce nieprawdopodobne, aby osoba ta mogła powrócić do normalnego, towarzyskiego picia. Można jednak w każdym momencie trwania uzależnienia powstrzymać progresję choroby i całkowicie wyeliminować ostre objawy alkoholizmu. Podobnie jak w innych chronicznych chorobach, wczesne rozpoznanie ułatwia proces zdrowieniai zwiększa prawdopodobieństwo, że alkoholik odzyska zdrowie i zdolność normalnego funkcjonowania.

Alkoholizm jest chorobą śmiertelną

Alkoholizm nie leczony jest chorobą zagrażającą życiu. Bez leczenia alkoholik skraca sobie życie średnio o 10-15 lat. Alkoholicy często giną śmiercią tragiczną w wypadkach samochodowych, wskutek samobójstwa, zabójstwa, w czasie bijatyk lub w wyniku utonięcia.

 

W ostatnich latach prowadzi się w naszym społeczeństwie coraz więcej badańalo2dotyczących alkoholizmu. Ludzie ci, sami będąc ofiarami, wywierają
niekorzystny wpływ na tych, z którymi są związani.Skutki alkoholizmu
dotykają pracodawców, krewnych, przyjaciół i rodziny alkoholików. Krewni
i przyjaciele są wmanipulowani w usprawiedliwianie oraz krycie alkoholika.
Wierzą w obietnice poprawy, chociaż krótkotrwałej, ponieważ ci, którym
zależy na alkoholiku chcą w nie wierzyć.I tak bezwiednie stają się częścią
chorego systemu. Najbardziej cierpią najbliżsi. Rodzina jest również
bezpośrednio narażona na zachowania alkoholika. Niezdolni się przeciwstawić,
wikłają się w konsekwencje choroby i sami stają się emocjonalnie chorzy.
Bez wątpienia wielka jest liczba dzieci cierpiących z powodu życia
w rodzinie alkoholika. Wyodrębnienie tych dzieci jest trudne między innymi
z powodu wstydu, niewiedzy, że alkoholizm jest chorobą.
Mimo, że cierpienie przejawia się w zachowaniu na różne sposoby, wspólne
wszystkim dzieciom alkoholików jest niskie poczucie wartości. Nic w tym
dziwnego, skoro w literaturze określa się, że warunki, które sprawiają,
iż jednostka ceni siebie i uznaje za osobę wartościową, można skreślić
w kategoriach "ciepła rodzicielskiego", "jasno określonych granic"
i "traktowania z szacunkiem".
Istnieje spora literatura, która dowodzi, że w domu alkoholika te warunki
pozostały niespełnione bądź były spełniane niekonsekwentnie.
Rodzice stanowią dla dzieci model czy tego chcą, czy nie. To właśnie
w związkach z rodzicami i innymi osobami dziecko znajduje poczucie
bezpieczeństwa, poczucie własnej wartości i zdolność radzenia sobie
z problemami, które napotyka. Niekonsekwentne spełnianie tych warunków
w domu alkoholika wpływa negatywnie na możliwość pozytywnego przeżywania
samego siebie.
Badania pokazują że postrzeganie siebie nie zmienia się wraz z upływem czasu
bez jakiejś formy interwencji.            

wszelkie prawa zastrzeżone © 2013 alkoholizm-życie.pl